วันเกิดแจจุงผ่านไปแล้ว

ได้ข่าวว่าชั้นเกิดก่อนแจจุง 2 วัน แต่หลังแจจุง 2 ปี

ไม่เห็นมีใครตื่นเต้ลเลย 555

 

 

วันเสาร์ที่ผ่านมาไปฉลองวันเกิดแจจุงกันกับน้องๆในบอร์ดเรดิโออิน และแน่นอนที่สุด มีเซอร์ไพร์พิเศษสำหรับงานนี้ด้วย ซึ่งเป็นอะไรนั้น เราขออุปไว้เป็นความลับ โหะๆๆๆๆๆ

 

 งานนี้ก็มีเค้ก มีอาหารเกาหลี ซึ่ง ยัยพลอยกว่าจะไปก็เหลือแล้ว เหลืออยู่นิดหน่อย

 พอพี่ส้มจะสั่งใหม่ให้ ร้านมันดันบอกว่าหมดรอบ หมดเวลาแล้ว กำ สรุปว่าต้องออกจากร้านไปกินเค้กกันที่อื่น

ตอนจุดเทียนเป่าเค้กตลกมา เค้กเปนรูปดงบัง เหมือนจะจงใจจัดมาเป็นเซ็ต ยุนแจ มิคเซีย และมิน(แยก)

คนตัดเค้กคือพี่ยุ้ยก็นะ ตัดซะตรงกลางเอาน้องมินออก น้องมินน่าสงสารดีหน่อยที่ไม่มีใครชอบน้องมินเยอะ

มาแค่คนเดียว หน้าน้องมินเลยตกเป็นของน้องคนนั้นไป

 

 เอายุนแจ กับยูซูเก็บไว้แล้วออกเดินทางจากร้านอาหารเกาหลีไปสยามไปนั่งกิน Red manggo ที่สยามเซ็น

 

 

(แอบไปเอาโปสเตอร์ มันเลยละลายอย่างรวดเร็ว)

 

จากนั้นเหล่าเจ้ๆและขบวนการตามดงบังเมื่อครามาถ่ายโฆษณาก็ลงมือกันไอติมกันเสียงดัง

ระว่างนั้นจอพารากอนก็เปิด summer dream ไปด้วย เยี่ยม เป็นว่าบรรยากาศดีและอาหารแพงและอร่อย

 

(จะเหมือนการ์ตูนไปไหนหละพ่อช้างเผือก)

ไม่นึกไม่ฝันว่าจะได้กินน่ายุน

น้องคนนึงน่ารักมากช้อนเฉพาะหน้าหล่อๆของยุนมาเข้าปากเรามีความสุขน้ำตาจะไหล

 (ทำยังกะได้เลียหน้ายุน) รสชาติออกจะฝาดๆหน่อยแต่ก็กินได้ เพราะมันเป็นหน้ายุน 555

 

เพื่อนๆทำโครงงานเรื่องเกาหลีฟีเวอร์กัน ลำบากใจนะเพราะเขาไม่ชอบเกาหลี

เราก็ไม่ได้คลั่งอะไรทุกอย่างที่มันเป็นเกาหลี เราแค่ชอบเสียงเพลง ชอบนักร้อง ซึ่งก็เป็นธรรมดา

นักร้องวงไหนเก่งหล่อ ร้องเพลงเลิศ เต้นเยี่ยม เราก็ชอบได้หมดแหละไม่ว่ามันจะคนประเทศไหนก็เหอะ

พอเราเลิกพูดเรื่องดงบังกรอกหูมันมันก็ยังคงว่าเราบ้าอยู่

ด่าพลอยพลอยไม่ว่าหรอกนะออกจะเฉยๆแล้วกับคำพูดที่ไม่เคยจะแคร์น้ำใจกันของเพื่อนบางคน

เขาอาจจะไม่รู้หรอกว่าเรารู้สึกแย่แค่ไหน

อยากด่า แต่ไม่อยากพูดเพราะเราดันแคร์ว่าเพื่อนจะรู้สึกยังไง แต่มันก็ไม่เคยคิดว่าเราจะเสียใจเลย

อาจจะนึกว่าเราเป็นคนไม่คิดอะไร

แค่อยากให้งานนี้ผ่านไปอย่างราบรื่น ว่าเราน่ะไม่เป็นไรหรอก แต่อย่าว่าคนที่เราชอบได้ไหม

เรายังไม่เคยว่าคนที่เขาชอบเลยสักคำ

ในขณะที่เราก็รับฟังเขาได้ทุกอย่างไม่ว่าเรื่องอะไรจะซ้ำไปซ้ำมาแค่ไหน 

อยากรู้ว่าใครแย่กว่ากัน.....

 

เปลี่ยนเรื่องเหอะพูดแล้วเครียดไปซะงั้นมาต่อด้วยเรื่องบ้าบอว่าด้วยเรื่องดงบังบ้างดีกว่า

คิดแล้วเป็นสุขเป็นพอใจ เพราะนี่มันเป้นบล็อคของเรา

ครั้งที่แล้ว ที่มาถ่ายโฆษณายามาฮ่า เห็นดงบังจนอิ่มแล้ว

ไม่อยากเห็นอีกกลัวสำลักความสุขตาย

แอบไปอ่านไดอารี่พี่ยุ้ย jj มา คุณพี่แกเก่งมากมาย ได้ถ่ายรูปกับตั้งหลายคน

เมื่อไหร่น้อจะได้มีโอกาศถ่ายรูปกับยุนโฮโอปป้ามั่ง

(ความฝันสูงสุดของเหล่าแฟนคลับผู้ไม่ได้หวังอะไรมากเกินความเป็นแฟนเพลง)

 

เมื่อไหร่น้อคนไทยจะร้องเพลงเลิศ หน้าแจ่ม เต้นเก่งแบบนี้บ้าง

สงสัยต้องเป็นรุ่นลูกเราแน่ๆเลย

 

จากตอนนั้น...

 ถึงตอนนี้......

 

.

.

.

.

.

แจจี้ก็ยังปากคตุ่ยไม่เปลี่ยน

ปีนี้แจจุงโอปป้าก็ 22 ขวบแล้ว(แอบแก่)

แต่ก็ยังคงความน่ารักอยู่ แม้ซิลิโคนบนจมูกจะเบี้ยวนิดหน่อยก็ให้อภัย โทษฐานทำตัวน่ารัก

ขอให้แจตุง เฮ๊ยยย!!! แจจุงชี่มีความสุขมากๆ

 

มีอะไรอย่าเก็บไว้ในใจแบบที่เรากับโอปป้าเหมือนกันอยู่

คิดซะว่าคนรักเรามีอีกมากมาย แม้จะมีคนไม่ชอบเรา

แต่เราก็เป็นคนเหมือนกัน ศักดิ์ศรีเท่ากัน อย่าให้ใครมารังแกเรา

โอปป้าเป็นคนดี แม้จะแอบเพล์บอย อารมณ์อ่อนไหว ศิลปิน

ดื่มหนักบ้างบางที (เหลืออะไรให้ชมอีก)

ชื่นชมในเสียงร้องและพลังเสียงของโอปป้ามากๆ(แจ : แล้วทำไมแกเอาฉันมาโชว์แต่รูปหื่นๆ)

 

โอปป้าคงอ่านที่พิมพ์พวกนี้ไม่เข้าใจหรอก

แค่อยากเขียน ใครไม่ฟังเขียนให้ตัวเองอ่านก็ได้ไม่เห็นง้อเลย เอิ๊กๆ

โอปป้ามแฟนคลับอยู่ พลอยไม่ได้รักโอปป้ามากเท่าพ่อกับแม่หรอกนะ แต่ยังไงก็ยังชอบเสียงนิ่มๆเหมือนฟองเบียร์แล้วก็เสียงที่ก้องอยู่ในลำคอและกระพุ่งแก้มของโอปป้า เขาเรียกว่าอะไรนะ (เสียงเพลงที่ใส่วิญญาณ)

 ฟังแล้วบางเพลงฟังรู้เรื่องแค่บางคำ เวลาหมดกำลังใจ

สูญเสียความมั่นใจจากคนรอบข้าง เพลง Whatevertheysay ก็เป็นกำลังใจให้พลอยได้

ขอบคุณโอปป้ามากที่ฝ่าฝันมาเป็นนักร้องได้

หลายอย่างที่โอปป้าทำมันเป้นแรงบันดาลใจให้พลอย ทำให้พลอยอยากร้องเพลงต่อไป

ทำให้พลอยเชื่อว่า ถ้าไม่ยอมแพ้กับสิ่งใดๆแล้ว ซักวันมันจะมีวันของเรา

เราท้อบ้าง ล้มบ่อย แต่เราก็ลุกขึ้นยืนได้

นั่นคือสิ่งที่พลอยได้จากโอปป้า

โอปป้าต้องมีความสุขนะ รีบๆเข้ามหาลัย อย่าให้แพ้ชางมิน 555 ตาปาร์คก็เรียนมหาลัยแล้วนะ

เริ่มช้าก็ดีกว่าไม่ได้เริ่มใช่ไหม

 

           ชีวิตเรามีอะไรต้องทำอีกเยอะเนอะ จะยึดติดแต่กับสิ่งเดิมๆทำไม รับฟัง เอาความผิดพลาดของคนอื่นและตัวเรามาปรับปรุงดีกว่า  อย่างน้อยก็ดีกว่าคนที่คิดว่าตัวเองดีแล้วจนไม่ต้องปรับตัวเข้าหาใครเลย

 --------------------------------------------------

คำนิยามสั้นๆของดงบังชินกิ

ยองอุง แจจุง - สิ่งมีชีวิตอันเจิดจ้า (แสบตา)

ปาร์ค ยูซอน - ผู้ชายหลงตัวเองที่น่ารักที่สุดในโลก (โกรธแกไม่ลง)

เซีย จุนซู     - เจ้าพ่อแอ๊บแบ๊ว (แต่เสียงหัวเราะไม่สมกับแม่เป็นนางงามเลย จริงใจเชียว)

นิดนึงก็เอา

ยอหน่อยก็ทำ

ทุกสถานการณ์

ยังไงก็แอ๊บแบ๊วไว้ก่อน

 

โชวคังชางมิน  - เด็กเนิสผู้หล่อเหลา

จอง ยุนโฮ   - เทพบุตรหน้าหยก (ผู้อยากจะแอ๊บแบ๊ว แต่ก็ทำไม่ได้)

 

 

จริงๆแล้วมันมีอีกมากมายเลยนะคำนิยามของดงบงเนี่ย

อันนี้เรามาพูดถึงเรื่องเสียงร้องบ้างดีกว่า 

     

ยองอุง แจจุง - นุ่มเหมือนเบียร์ / ระฆังแก้ว / เสียงหวีดสวรรค์

ปาร์ค ยูซอน - แหบเซ็กซี่ / อบอุ่นนุ่มลึก / เจ็บปวด(ชิบหาย)

เซีย จุนซู     - ทรงพลัง / เค้นอารมณ์ / เทคนิคแพรวพราว

โชวคังชางมิน  - ได้ทุกโทนเสียง / น้ำเสียงจริงใจ / น่ารัก(เสียงนะ)

จอง ยุนโฮ   - ทุ้มนุ่มลึก / แร๊พเยี่ยม(บางทีก็ตุ๊ด) / เจ็บปวดนิดๆ / แหกปากหอนได้อารมณ์

 

มาดูการเต้นของดงบังกันมั่ง (มันเป็นความคิดเห็นส่วนตัวน้อ)

 

ปาร์ค ยูซอน - เหนื่อยเหมือนจะขาดใจ อาศัยโยกเป้า และทำหน้าเซ็กซี่กรุ่มกริ่มจนลืมดูท่าเต้นมัน

เซีย จุนซู     - จ้าง 50 เต้น 5000 / เจ้าพ่อเอสไลน์ สะโพกพริ้วไหวดั่งสายน้ำ

ยองอุง แจจุง -  จ้าง 5000 เต้น 50 (เดี๋ยวนี้ดีขึ้นแล้วนะ)

โชวคังชางมิน  - รุนแรง พริ้วไหว

จอง ยุนโฮ   - เจ้าพ่อ มูนวอร์ค เท่ห์ชิบหาย แข็งแกร่ง สเต็ปเลิศ

 

ตอนนี้ช่วยน้องทำเว็บ cassiopieaThailand อยู่ ว่างๆแวะเข้าไปสมัครเป็นสมาชิกได้ตังไม่เสีย

http://cassitvxq.invisionplus.net/

สุดท้ายขอให้แจจุงสุดสวยของพลอย(ตั้งแต่เมื่อไหร่) 

สวย เซ็กซี่ น่ารัก หุ่นดี ขาว บ๊องแบ๊ว เซ็กซี่อย่างนี้ตลอดปายยยย

 

edit @ 29 Jan 2008 22:19:59 by -+***coconutgirl***+-

http://www.youtube.com/watch?v=Ir50GxUv8Pc

ดูซะพี่น้องงง

 

 

edit @ 13 Jan 2008 22:51:57 by -+***coconutgirl***+-