ปฏิบัติการตามสามี 1 ชู้ 1 ห้อย 1 โลมา 1 เด็กหล่ออีก 1

เริ่มขึ้นในวันที่ 10

เพราะวันที่ 8 9  แต่งตัวสวยออกจากบ้าน(น.ศ.) กะตามเต็มที่

ไม่ได้ตาม เรียนเต็มวัน จาบร้าตาย

แต่โชคดีเป็นของเราในวันที่ 10 ความโชคดีมันคงมาตกอยู่วันนี้วันเดียวหละมั้ง

10/11/2007

5.00น.      ตื่นมา 5 โมงเช้า นอนต่อ ไม่ไหว แม่ไม่ให้ออกจากบ้าน เช้าเกิน + ฝันว่าดงบังกลับไปแล้ว

5.58น.      ออกจากบ้าน นั่งแท็กซี่ไปขึ้นใต้ดินลาดพร้าวไปลงอโศก กะไปดุสิต

7.30น.      ถึงอโศก คิดในใจว่า มันใกล้มหาลัยกูเลยหนิ ชั้นนั่งเรือมาครึ่งชั่วโมงป่านนี้

               ถึงแล้ว เพราะดงบังย้ายมาถ่ายที่อิมพีเรียล ควีนปาร์ค 50 บาทกับ 180

               ช่างห่างกันนัก

8.10น.      ถึงอิมพีเรียล ไอเราก็นึกว่าพี่ส้มอยู่ข้างใน(จะไปขึ้นรถตู้กับพี่ส้มที่นัดกันไว้)

               เปล่าเลย บอกแท็กซี่ขับเข้าไปเลยนะคะ ลงข้างหน้า เปิดลงไป เห็นเซีย

               เดินอยู่หลังฉาก มองแบบ อะไรอะ เกิดอะไรขึ้น ทำเนียนหน้าเหรอหร่า

               ถามพนักงานที่ใส่ราชประแตนว่า "อะไรอะคะพี่ ทำไมคนเยอะจัง" เค้าก็ยัง

               อุส่าต์ตอบกลับมา "แฮะๆ ดาราเกาหลีครับ" เนียนกลับ "เอ่อ เหรอคะ"

              จากนั้นเดินอย่างคุณหนูไฮโซเข้าโรงแรมไป สภาพวันนี้คือ เสื้อผูกคอสีชมพู

               ผ้าพันคอถักสีครีม (กันหนาว มันหนาวตรงไหนวะ) และกระโปรงยีนส์

               รองเท้าถักเหมือนเดิม เอาให้เข้าชุด

8.15น.      "พี่ส้มอยู่ไหนอะ หนูเข้ามาในโรงแรมแล้ว" พี่ส้ม "เฮ๊ยเข้าไปยังไงพี่ยังเข้า

               ไม่ได้เลย" อ่าวกำ นี่ชั้นกล้าหาญเข้ามาเองใช่ไหม ก็ไม่รู้ว่ามันเข้าไม่ได้หนิ

               แฟนคลับออกเต็มลาน "งั้นพลอยออกไปหาพี่ส้มไหม" "เฮ๊ยไม่ต้องพลอย

               พลอยอยู่ในนั้นแหละโทรหาพี่ยุ้ยเลย" หลังจากได้เบอร์ที่ยุ้ยมาก็โทรหา

               แล้วเดินไปหา พระเจ้าโฟซาในล็อบบี้ที่พี่ยุ้ยนั่งกันอยู่ มันตรงกับ

               มอเตอร์ไซด์ 3คันที่ดงบังขับพอดี เลขทะเบียน ยมฮ.1 ,2 และ 3 ยุนโฮอยู

               ตรงกลาง ขับ 1 มิกอยู่ซ้ายยุนโฮ ขับ 3 และเซีย ยมฮ. 2

               พระเจ้า!!!!!!!!! สามีหล่อมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

       กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

       กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

       กกกกกกกก หาใดจะเปรียบปาน หันข้างมาติสเดียว ขอโทษ!! จมูกโด่งมากกก

       กกก เห็นแล้วอึ้ง ห่างกับดงบังเกือบ 5 เมตรก็จริง เมตรที่ 4 มีกระจกกั้น แต่

       ขอบอกว่าที่เรานั่งอะ เห็นชัดสุดแล้วเพราะมันเป็นช่องตรงกับระหว่างเสาร์และ

       เสาร์ประตูที่รถดงบังจอดอยู่

8.30น.      วางแผนจะถ่ายรูป เพราะโลมเลียแผ่นหลังทั้ง 3 จนพอใจแล้วก็อยากจะ

               เก็บ แต่ไม่รู้ว่าเขาไม่ให้ถ่าย การ์ดเดินมา "อีกแล้วนะ เก็บเลยเก็บเดี๋ยวนี้"

               "พี่จะยึดเหรอแล้วพี่จะให้คืนไหม ราคามันหลายรูปไหมแล้วมันเป็นเอ็มพี 4

              เขาก็บอกว่านั่นแหละเอาลงไป พลอยก็เลยเอาผ้าพันคอทับไว้แล้วเปิด

              เพลงฟัง มองหน้าอย่างอาฆาตครั้งหนึง ทำไมดุจัง เด๋วปั๊ด!! แต่ก็เข้าใจว่า

              หน้าที่เขา พอนั่งอยู่ตรงที่วิวดีที่สุดได้ซักครึ่งชั่วโมง ก็เริ่มสังเกตุราย

              ละเอียด

9.05น.     มิกกี้ ใส่แจ็คเก็ตสีดำ แบบสิงมอเตอร์ไซด์กางดำ เพราะฉะนั้นไม่เห็นรัศมี

              เลย แต่หล่อมาก เซีย ใส่เสื้อเชริ์ต แขนกุดสีดำ กางเกงสีน้ำตาลออก

              เหลือง มีโซ่ห้อยด้านซ้าย  S line เด่นชัด กล้ามแขนสวย แต่เล็กกว่าที่คิด

              เพราะมารอบนี้ดงบังทุกคนตัวเล็กลงหมดเลย มาถึงที่รักยุนโฮ

          (มี๊แจกับหนุงมินอยู่โรงแรมดุสิต) ใส่แจ็คเก็ตยีนส์มีฮู๊ดแพลมออกมา

            กางเกงยาวสีดำ

              ขาเล็กมากกกกกกกกกก เห็นแล้วอายยยย ขาเล็กกว่ากรูอีก แย่ละชั้นแย่ละ

             แต่ก็ยังดูแมนอยู่ หันข้างมานิดหน่อยจมูแทบทิ่มตา พระเจ้าจอร์ท!!ที่ 11

             มารอบนี้เซียออกแทนนิดๆ แต่น่าร๊ากกก ลืมไปเซียใส่หมวกันน็อคสีขาวหน้า

             หน้าสีใส ยุนตูดแบน แต่ก็เป็นตูดผู้ชาย หลังจากนั่งดูตูดทั้ง 3 มาเป้นเวลา

             เกือบ 2 ชั่วโมง ดงบังก็เข้าไปพักในโรงแรม พระเจ้าเดินแบบหาเสียงมากๆ

             ยุนเหมือนเป็นหัวหน้าพัก 555 ตามด้วยขบวน สส. หน้าใสกิ๊ง สัมผัสได้ถึง

            ไอเทพเจ้า(เว่อร์) แถมท้ายอีกนิด ตอนที่ถ่ายอยู่เห็นผู้ชายใส่แว่นคนนึง

             ตอนแรกนึกว่ามิคกี้ ขอโทษ ไม่ใช่ แต่เหมือนโฮก ดูผิดกันมาหลายคนแล้ว

             จริงๆเขาคือ ผู้จัดการของดงบังนี่แหละ สูงกว่ายุนโฮ สูงกว่ามิกกี้ จะมอง

              มิกทีไรเผลอไปมองผู้จัดการทุกทีเลย

10.30o.    อออกจากโรงแรม ว่ากันว่าดงบังออกไปแล้วคือสรุปยังอยู่ในนั้น พลอย

              พี่ยุ้ย พี่เพลงและพี่พลอยจุนซูที่ตามมาสมทบในรถแจสสีดำ ฟิล์มดำ

             จอดรออยู่หน้าโรงแรม เตรียมตามดงบัง ก่อนหน้านีพี่ยุ้ยเตรียมไปโรงแรมนั้น

             ตั้งแต่ตี 5 สั่งข้าวต้ม พระเจ้า 800 กว่าบาท แพงเป็นบ้าเลย รอได้ซักพัก

             ยามก็มาเคาะรถบอกว่าเด๋วต้องเลื่อนออกเพราะรถมันติด ไมงั้นเด๋วท้องที่จะ

             มาไล่  นั่นก็คือจำรวจนั่นเอง ตามตารางคือ 11.30 แจจุงจะออกจากโรงแรม

              ดุสิต เราเลยรีบไปที่ดุสิตเพื่อจะยลใบหน้าของเพทเจ้า แจจุงและชางมิน

 11.30      ราวๆนี้ การ์ดก็บอกให้ไปอยู่ข้างล่างตรงคอฟฟี่ ไม่พวกเราดันขึ้นมาข้างบน

             ไม่เกิน 15 นาที แจกับน้องมินก็เดินออกมา เราหันไปปั๊บมองค้างตะลึง

             ตึงๆๆๆๆๆ แจปากตุ่ยมาก น้องมินผิวสวยเหมือนเปลือกไข่เลย สวยมากเรียบ

             เนียน แจไม่เห็นมากพี่ยุ้ยพี่เพลงแอบส่งเสียงเรียกแจ แต่น้องมินหันมา แล้ว

             ยิ้ม ตายยยย ตายยยย ดับอนาถ ชีวิตตายตรงนั้น ทันทีที่แจจุงกับมินพ้น

             ล็อบบี้ไป ไปแล้วครับพี่ๆวิ่งแร็วมากเกือบวิ่งตามไม่ทันแบบ

12.30     ไปถึงสะพานพระราม 8 ที่หมายต่อไป ระหว่างไป พี่อาร์ทที่ช่วยขับรถให้ขับ

            เก่งมากรู้ทางลัดแทบจะทุกทาง ตอนแรกเราตามรถตำรวจกัน ตอนนี้เราหนี]

            ตำรวจเพราะขับยูเทิร์นในที่ห้ามเลี้ยว กรี๊ดดดดด ยังกะหนังแอ๊กชั่น พี่เขาขับ

            หนียิ่งกว่าปล้นธนาคาร มุดซอยแป๊บเดียว รอด มาตามต่อ

14.00น.     ที่ปักหลักคือ ดาดฟ้าบ้านขายของที่เสียตังขึ้นไปคนละร้อยไม่เห็นอะไรเลย

            เพราะหลังจากนั้นไปเอาโค๊ดที่เรดิโออิน แต่หลังจากนั้นเซียมิค ยุนเดินออก

            มา มีแต่คนเห็นกันเต็มเลย โบกมือให้ด้วย แต่พลอยไม่เห็นพลอยไปนั่งกิน

            อาหารที่ดุสิต น้ำมะนาวแก้วละ 150 บาท แพงได้ใจมากๆ

15.00น.    กลับไปที่พระราม 8 อีกครั้ง ว่าจะกลับไปแต่รถติดมากได้ข่าวว่าดงบังไป

            ร้านอาหารแถวสะพานพระราม 3 ด้วยความเซียนของพี่ยุ้ยย โทรเช็คทุกร้านที่

            ติดริมแม่น้ำ

           สรุปว่าร้านชื่อ บุรีธารา จอร์ด(อีกแล้ว) ไปถึงเจอแฟนคลับเป็นแสน เต็มร้าน

           เลย เกือบได้โต๊ะข้างนอกแล้วแต่ เขาไม่ให้บอกว่าจองแล้ว เซ็งเป็ดมาก แต่

           ยังไงก็มีที่นั่งข้างในอยู่ดี เพราะพี่ส้มมาจองไว้ก่อนแล้ว นั่งกินข้าวไปซักพัก 

           เทพเจ้าก็เสด็จมา จอร์ด กระจกมันใส แจปากตุ่ยมาก ปากน่าจูบเหมือนเดิม

           ยุนก็หล่อแบบไม่มีอะไรจะมอบ สส.เหมือนเดิม หน้าบึ้งมาก  แอบกินข้าวไม่ลง

           แต่ก็กินแล้วกินไปซักพักจุก

           จะบอกว่าห้องน้ำผู้ชายกับผู้หญิงมันมองเห้นหน้ากันได้เลยเพราะไม้ไผ่น่ะ มัน

          ห่างกันโคตร นี่ถ้ายืนฉี่ก็เห็นหมดแล้ว บังเอิญดงบังไปเข้าห้องน้ำ ตอนนั้นพีชชี่

          แอ๊บยืนหน้าเซ็งอยู่หลังการ์ด การ์ดก็เลยไม่ว่าอะไรเฉยๆ พอแจกับยุนเดินมา ก็

          อซซซซ พีชบอกว่าใกล้แค่ก้าวเดียว ก้าวเดียวถึงเลย ปากเผยอมาเหมือนเดิม

          ไม่เปลี่ยน เจิดจรัส มิกกี้ก็น่ารักมากๆ

          กินไปซักพัก ยัยพลอยเกิดจุก กินอาหารผิดเวลามากๆ ขอยาธาตุเขามา ถามพี่

          ที่เขาเป็นพนักงานเสริฟบอกว่าเขาไม่รู้นะว่าดงบังจะมา เขานึกว่าบริษัทธรรมดา

          ที่ไหนได้!!! ดงบังชินกิ ซึ่งเขาก็ไม่รู้จักอยู่ดีเขาเป็นคนเขียนรายการอาหารที่ดง

          บังกินเอง แต่ละอย่างราคา 1000อัพ แพงๆทั้งนั้น อย่างละ 8 ชุด ตอนแรกกลัว

          ว่าเขารู้ว่าแฟนคลับมาเขาจะเปลี่ยนร้าน แต่พี่เขาบอกว่า อาหารที่สั่งไว้ ทำไว้

          เรียบร้อยแล้วรวมทั้งหมด 60000กว่าบาท ถ้ายกเลิกก็เสียตังค่าจองอีกตังหาก

          ด้วย แต่จะบอกว่าดงบังไม่กินเลย ดงบังกินแต่น้ำเพราะเขาบอกว่าไม่ปลอดภัย

          สำหรับเขา สั่งกลับบ้านหมด

          3 ทุ่มกว่าๆ ดงบังอกอกจากร้าน ก็รู้สึกว่า ครั้งสุดท้ายแลวสินะที่จะได้เห็นอีก

          ครั้ง พีชชี่เรียกไปดูมใกล้ๆ แฟนคลับอยู่นอกร้านเยอะมาก ทุกคนก็เดินออกไป

           คราวนี้ตั้งใจจะเก็บความทรงจำเรื่องยุนโฮได้มากที่สุดแต่ก็ไม่หวังอะไรอยู่แล้ว

          เพราะตามดงบังมาตลอด 4 ปี มันไม่เกิดอะไรขึ้นเลย เราเห็นยุนโฮแต่ยุนโฮไม่

          เคยเห็นเรา พอหเห็นยุนโฮเดินออกมา พลอยก็เหนยีบเก้าอี้เตี้ยๆแถวนั้น ยุน

          มองหันไปหันมาหลายรอบอยากให้แฟนคลับทั่วถึง แต่วินาทีนั้น ยุนโฮหันหน้า

          ตรงมา ไฟจากด้านหลังยุนโฮที่เป็นป้ายมิกกี้ แทรกเข้ามาในแว่นยุนโฮ ทำให้

          เห็นดวงตาของเขา 3 วินาทีหลังจากนั้นให้ความรู้สึกเหมือนนานเป็นปีเลย

 ท่ามกลางแฟนคลับมากมาย

เรามองตากัน

เป็นช่วงเวลาที่มีค่าที่สุดใน 4 ปีที่ผ่านมา

ทุกครั้ง นายก็แค่มองผ่านชั้นไปเหมือนแฟนเพลงคนนึง

ผู้ใหญ่ผมดัดลอนคลายๆ ตาโตๆที่ใครๆบอกสวย ที่นายเห็น

รอเวลานี้มานานเท่าไหร่

ทุ่มเทมากแค่ไหน

ในคอนเสริตครั้งแรกที่ไทย ไม่มีซักนิดที่นายจะมองเฉียดชั้น

กระจกมันใสมาก

อยากมองผ่านแว่นสีดำของคุณ

อยากเห็นว่า คุณเห็นชั้นเป็นอย่างไร

ชั้นเหมือนรูปวาดที่คุณเคยใฝ่ฝันรึเปล่า

ดวงตาของชั้น ผมยาวถึงสะโพก ใช่แบบที่คุณชอบรึเปล่า

ชั้นไม่เคยหลงตัวเองทุกครั้งที่ติดตามคุณไป

เพราะตระหนักเสมอว่าชั้นก็แค่แฟนคลับคนหนึ่ง

เวลาคุณมองมาก็แค่มองแฟนคลับเท่านั้นแหละ

แต่คุณรู้ไหม ที่คุณทำ การที่จมูกหันตรงมาหาชั้น ริมฝีปากนั้นไม่บอกว่ารู้สึกใดๆ

คุณรู้ไหม กว่าชั้นจะคิดได้ว่าคุณกำลังมองตรงมา

คุณก็จากไปแล้ว

วันนี้คุณเป็นนักร้องมีชื่อเสียงโด่งดัง

หลายคนว่าชั้นกำลังทำในสิ่งไร้สาระ

คุณอาจจะเห็นชั้นเป็นผู้หญิงคนนึงที่อยู่ในร้านอาหาร ใส่ผ้าพ้นคอทั้งๆที่อากาศไม่ได้หนาว

แต่ชั้นหนาว ชั้นร้อน ชั้นจะเป็นไข้มาตลอดทั้งวัน

แต่สายตาคู่นั้นเมื่อตอน 3 ทุ่มกว่า

มันทำให้หายทุกอย่าง

เปรียบเหมือนยาดีที่คุณเคยบอกว่าจะมอบให้แฟนคลับหรือคนที่คุณรัก

วันนี้ชั้นได้มีโอกาสครอบครองมันแล้ว

ความรู้สึกแบบนั้น

ชั้นอาจจะไม่ได้เป็นคนแรกที่ได้อยู่ในสายตาคุณได้นาน

แต่.....ก็ภูมิใจว่าชั้นเป็นคนนึง

มีค่าพอที่คุณจะมอง

ชั้นไม่ได้สวยสะดุดตา หรือเลิศเลอ แต่ชั้นพยายามเสมอจะเป็นในสิ่งที่ชั้นเป็นกับสิ่งเดียวกันกับแบบที่คุณชอบ

คนอื่นไม่รู้ คุณคนเดียวก็พอ

คุณจำชั้นได้ใน 3 วินาทีนั้นก็พอ

ยาวนานเหมือน 3 ปี

นิยายรักของชั้นคงไม่จบแน่

เพราะคุณยังคงทำหน้าที่เป็นลีดเดอร์วงต่อไป

ยุนเป็นยุนโฮ เทพเจ้าหน้าหยกที่ใครๆต่างยอมรับ

คุณเป็นพ่อหมีที่แสนอบอุ่น

ชั้นอยากลืมคุณ แต่ชั้นจำไม่ได้

เม็มโมรี่ของผู้หญิงตัวเล็กๆคนนี้จะจดจำคุณในแบบ Idol ตลอดกาล

แต่ชั้นจะจำผู้ชายที่มองตาชั้นในวันที่ 10 พฤศจิกา ปี 07 ได้ตลอดไป

ถ้าคุณไม่ได้โด่งดัง

ไม่ได้เป็นนักร้องขวัญใจทั่วเอเชีย

เราคงจะมีโอกาสนั้น

โอกาสที่ชั้นจะได้พูดกับคุณว่า "สวัสดี"

ยิ้มหัวเราะ ทุกข์ เศร้า ไปพร้อมคุณ

แต่ตอนนี้ชั้นรู้ดี ไม่ว่าชั้นจะพยายามแค่ไหน

ชั้นก็ไม่มีทางได้ใกล้ชิดคุณ

รอบกายคุณมีแต่คนหน้าตาดี

ชั้นเชื่อว่าคุณจะเจอผู้หญิงที่สวยและดีกว่าชั้นมากมาย

คุณอาจจะลืมไปแล้ว

แต่ชั้น คงจะลืมไม่ได้ ไปชั่วชีวิตที่เหลืออยู่

 ชั้นจะทำหน้าที่เป็นแฟนคลับที่ดี เพราะแฟนคลับทุกคนเท่าเที่ยมกัน ต่อให้คุณถูกใจชั้น ชั้นก็คงต้องขออยู่ในฐานะ แฟนคลับของคุณ ไม่ใช่ชั้นคนเดียวที่รักคุณ แคสซี่ทุกคนก็รักคุณไม่ได้น้อยกว่าชั้น

ดงบังชินกิ สู้ๆ

Fighting!!!! U are NOW and Forever

see you in my dream Yunho oppa

ชั้นใส่ชุดนี้ ผมก็คล้ายๆแบบนี้ วันนี้ที่ตามดงบัง แต่โทรมกว่านี้หละ

เพราะว่าเหนื่อยมากๆเลย

edit @ 11 Nov 2007 16:15:12 by -+***coconutgirl***+-

ปล. เพิ่มเติม ขับรถไปมาผ่านพระพรหม รอบแรก ขอให้เจอดงบังตลอดการเดินทางแบบที่ยึ้ยขอ

รอบ 2 ขอเอง ขอให้เห็นยุนชัดๆ ขอให้ยุนโฮเห็นเรานานๆ

พอฟลุคมาเมนท์เมื่อกี้ พระเจ้า มันเป็นจริงนี่หว่า กรี๊ดดดดดดดดด พระพรหมศักดิ์สิทธิ์มาก

edit @ 11 Nov 2007 18:04:50 by -+***coconutgirl***+-